Tiba-tiba alim..

Mlm smlm mcm biasa ibu dok ngadap lappy.
Tetiba ibu dengar suara org tgh ngaji.
Bila ibu toleh2 trperanjat gak tetiba si Farouk nie jd alim semacam.
Siap bentang sejadah solat hajat bagai.
Lepas solat hajat dok ngaji smpai waktu Isyak.
Ibu pndang Naurah n naurah pndang ibu kehairanan.
Pelik!!!!!

Dlm bilik sayup2 ibu dngar suara Angah dok ngaji.
Mmg rutin angah camtu.
Ngaji smbil tunggu solat Isyak.
Patut la Farouk pn sibuk ngaji.
Slama nie Farouk buzy dgn ayah jerr kt ruang tamu.
Kebetulan ayah xde so trhegeh2 la dia dok lepak2 kt blakang.
2 yg gamaknya dia trdngar angah ngaji.

Aduhai, tetiba sejuk rasanya hati ibu tgk si bujang nie.
Kalu la selamanya camtukn bagus.
Em, bila ayah dh blk smlm dh kembali asal.
Dok brtepek jerrr.
Maghrib lepas balik surau dgn ayah dok dpn TV..
Kembali ke rutin asal....
Bila ibu pnggil suruh wat homework mula la mengeliat semacam.....

ngaji mcm seorang tahfiz......

Kenapa ye????

Sedari semalam lagi bahagian komen blog ibu ada problem.
Smpai le ni la masih xtau knapa.
Ada komen yg masuk ttp bila ibu buka xde.
Xtau ke mana hilang semua komen2 tu.
Contoh n3 "Naurah Sakit Mata"
Smlm komennya dh byk masuk.
Bila ibu balas komen tu xde n terus hilang.
Ttp kt paparan tu menunjukkn ada 20 komen...
Entahlh, ibu pn xpasti knapa jd camtu....

"Ada sapa boleh tolong!!!!!!"

Naurah mengidam cheezy wedges!!!

Kesian budak sorg nie.
Dr kelmarin dok sibuk ckp tringin sgt nk mkn cheezy wedges.
Mmg bln nie ibu xbawa lg depa ke KFC.

Smlm masa ibu nk g jemput 3 Farah, Naurah ckp lg tringin nk mkn CW.
Dlm kereta tetiba Naurah hulurkan duit kt ibu.
"Nah ibu, kakak dh bw duit kakak ni nk beli CW".
Naurah siap korek tabung lg.
Kesiannya.
Agaknya tringin sangat la tu nk mkn.

Terus je ibu singgah KFC n order 4 set CW.
Bkn boleh beli 1 cz kt umah nie ramai rakyat jelata.
Dpt jerrr CW,Naurah mcm xhingat dunia.
mcm budk xpernah jupe CW lak rupanya Naurah.
Alahai anak ibu sorg nie.....

budak sakit mata yg mengidam nk mkn CW...
makan dgn penuh perasaan.
Mcm xpernah jupe lak gayanya.....
Kesian...kesian....